ارزیابی باروری و بررسی لوله‌های فالوپ در دبی

دستورالعمل‌های بین‌المللی توصیه می‌کنند اگر زیر 35 سال هستید و پس از 12 ماه رابطه جنسی منظم بدون محافظت باردار نشده‌اید، یا پس از 6 ماه اگر بالای 35 سال هستید، ارزیابی باروری انجام دهید. با این حال، اگر عوامل خطر شناخته شده‌ای مانند قاعدگی نامنظم، سابقه عفونت‌های لگنی یا آندومتریوز، حاملگی خارج رحمی قبلی یا PCOS دارید، باید زودتر ارزیابی شوید. در DCDC، متخصصان زنان ما می‌توانند تعیین کنند آیا ارزیابی برای وضعیت شما مناسب است و شما را به طور کارآمد از طریق فرآیند راهنمایی کنند.

بررسی جامع باروری معمولاً شامل سابقه پزشکی دقیق و معاینه فیزیکی، سونوگرافی لگنی برای ارزیابی رحم، تخمدان‌ها و شمارش فولیکول، آزمایش هورمون خون (FSH، LH، AMH، استرادیول، پرولاکتین، پروژسترون و عملکرد تیروئید) و هیستروسالپینگوگرافی (HSG) برای ارزیابی باز بودن لوله فالوپ و شکل حفره رحم است. متخصص زنان همچنین ممکن است آنالیز مایع منی برای همسر شما را توصیه کند، زیرا عوامل مردانه در حدود 40٪ موارد ناباروری نقش دارند. آزمایش‌های اضافی ممکن است بر اساس تصویر بالینی فردی شما درخواست شوند.

انسداد لوله‌های فالوپ می‌تواند از چندین علت ناشی شود. بیماری التهابی لگن (PID)، که اغلب ناشی از عفونت‌های درمان نشده کلامیدیا یا سوزاک است، یکی از شایع‌ترین علل است. آندومتریوز می‌تواند چسبندگی و بافت اسکار اطراف یا داخل لوله‌ها ایجاد کند. جراحی‌های شکمی یا لگنی قبلی، از جمله آپاندکتومی یا برداشتن کیست تخمدان، ممکن است منجر به چسبندگی‌های پس از جراحی شود. حاملگی خارج رحمی و درمان آن می‌تواند ساختار لوله را آسیب برساند. در برخی موارد، علت نامشخص است. HSG ابزار تشخیصی اصلی برای شناسایی انسداد لوله‌هاست و متخصص زنان یافته‌ها و گزینه‌های درمان را به وضوح توضیح خواهد داد.

در برخی موارد، بله. رویکرد درمانی بستگی به محل، میزان و علت انسداد دارد. انسدادهای نزدیک به رحم گاهی با کاتتریزاسیون انتخابی لوله، یک روش کم‌تهاجمی، قابل باز شدن هستند. جراحی لاپاروسکوپی می‌تواند انسدادهای دور، چسبندگی‌ها یا آسیب لوله مرتبط با آندومتریوز را درمان کند. خود روش HSG گاهی می‌تواند انسدادهای جزئی یا درپوش‌های مخاطی را پاک کند. با این حال، اگر لوله‌ها به شدت آسیب دیده باشند یا جراحی احتمالاً عملکرد را بازیابی نکند، IVF ممکن است توصیه شود زیرا لوله‌های فالوپ را کاملاً دور می‌زند. متخصص زنان شما در DCDC تمام گزینه‌ها را بر اساس یافته‌های خاص شما بررسی خواهد کرد.

ارزیابی کامل باروری معمولاً یک تا دو سیکل قاعدگی طول می‌کشد. مشاوره اولیه در هر زمان قابل برنامه‌ریزی است. برخی آزمایش‌های خون باید در روزهای خاصی از سیکل گرفته شوند (مثلاً FSH و استرادیول در روز 2-3، پروژسترون در روز 21) و HSG باید بین روز 7 تا 12 سیکل انجام شود. در DCDC، ما تمام آزمایش‌ها را به طور کارآمد هماهنگ می‌کنیم تا تأخیر به حداقل برسد. پس از در دسترس بودن تمام نتایج، متخصص زنان ویزیت پیگیری برای بررسی یافته‌ها و بحث درباره برنامه درمان برنامه‌ریزی می‌کند، معمولاً ظرف 4-6 هفته از شروع بررسی.

نرخ موفقیت بسته به علت زمینه‌ای، رویکرد درمانی، سن زن و عوامل فردی دیگر متفاوت است. برای زوج‌هایی که علت قابل درمان شناسایی می‌شود، مانند اختلالات تخمک‌گذاری یا مشکلات خفیف لوله، نرخ تجمعی بارداری با درمان مناسب می‌تواند بسیار مطلوب باشد. القای تخمک‌گذاری همراه با رابطه زمان‌بندی شده ممکن است نرخ بارداری 10-20٪ در هر سیکل داشته باشد. نرخ موفقیت IUI معمولاً 10-15٪ در هر سیکل است. نرخ موفقیت IVF بر اساس سن متفاوت است اما برای زنان زیر 38 سال می‌تواند 30-50٪ در هر سیکل باشد. متخصص زنان DCDC انتظارات واقع‌بینانه بر اساس تشخیص و برنامه درمان خاص شما ارائه خواهد داد.

بله، HSG و سونوگرافی لگنی اطلاعات مکمل ارائه می‌دهند. سونوگرافی برای ارزیابی ساختار رحم، اندازه‌گیری آندومتر، ارزیابی ذخیره تخمدان (شمارش فولیکول‌های آنترال) و تشخیص کیست‌های تخمدان، فیبروم‌ها یا پولیپ‌ها عالی است. با این حال، سونوگرافی نمی‌تواند به طور قابل اعتمادی ارزیابی کند آیا لوله‌های فالوپ باز هستند. HSG به طور خاص باز بودن لوله‌ها را با ردیابی جریان ماده حاجب از طریق لوله‌ها ارزیابی می‌کند. این دو بررسی با هم تصویر جامعی از عوامل آناتومیک مؤثر بر باروری شما ارائه می‌دهند. متخصص زنان ممکن است بسته به وضعیت بالینی شما یکی یا هر دو را توصیه کند.

آزمایش خون بخش ضروری بررسی باروری است اما به تنهایی نمی‌تواند کل داستان را بگوید. آزمایش هورمون می‌تواند اختلالات تخمک‌گذاری، کاهش ذخیره تخمدان، اختلال عملکرد تیروئید، افزایش پرولاکتین یا عدم تعادل‌های هورمونی مؤثر بر باردار شدن را آشکار کند. با این حال، مشکلات ساختاری مانند انسداد لوله‌های فالوپ، فیبروم‌های رحمی، پولیپ‌ها یا چسبندگی‌ها برای تشخیص نیاز به مطالعات تصویربرداری مانند HSG و سونوگرافی دارند. ارزیابی جامع باروری در DCDC آزمایش خون را با تصویربرداری ترکیب می‌کند تا اطمینان حاصل شود هیچ عامل مهمی نادیده گرفته نمی‌شود.